ஒரு ஏக்கர்… 30 ஆண்டுகள்… 90 லட்சம்!!!

வேங்கை தரும் வெகுமதி !கு. ராமகிருஷ்ணன் படங்கள்: கே. குணசீலன்

‘வேங்கை, ஓங்கி வளரும்’ என்பது நம் முன்னோர்களின் சொல்லாடல். தமிழர்களின் பாரம்பரிய மரங்களில் முதன்மையானது, வேங்கை. கோயில்களில் தல விருட்சமாக வேங்கை மரங்களே அதிகம் இருக்கும். படர்ந்து விரிந்து, குளுமையான நிழலைத் தரக்கூடிய வேங்கை, வெயில் காலங்களில் உஷ்ணத்தை உள்வாங்கி கொள்ளும் தன்மை கொண்டது. இதன் பட்டை, இலை அனைத்துமே மகத்தான மருத்துவ குணம் மிக்கவை.

தற்போது கோயில் உள்ளிட்ட பொது இடங்களில் இந்த மரங்களைக் காண்பது அரிதாகிவிட்டது. இன்றைய தலைமுறையினர், வேங்கையைக் கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிட்டார்கள். விவசாயத் தோட்டங்களிலும்கூட, குமிழ், தேக்கு, ரோஸ்வுட் உள்ளிட்ட மரங்கள்தான் அதிகம் வளர்க்கப்படுகின்றன. என்றாலும், அதனருமையை உணர்ந்த சிலர் மட்டுமே, வேங்கையைப் பொக்கிஷமாகப் பாதுகாத்து வளர்த்தெடுக்கிறார்கள், திருவாரூர் மாவட்டம், வலங்கைமான் தாலூகா, வீரமங்கலம் கிராமத்தைச் சேர்ந்த சண்முகசுந்தரம் போல!

சண்முகசுந்தரத்தின் வீட்டுத் தோட்டத்தில் வேங்கை மரங்கள் பிரமாண்டமாகக் காட்சி அளிக்கின்றன. ”வெளியில எவ்வளவு வெக்கையா இருந்துச்சு பார்த்தீங்களா… ஆனா, இங்க ஏதோ காட்டுக்குள்ள வந்த மாதிரி ‘குளுகுளு’னு இருக்கு பாருங்க. இதுதான் வேங்கையோட மகிமை. இந்த மரங்கள் நம்ம உடல் ஆரோக்கியத்துக்கு பல வகைகள்ல ஒத்தாசையா இருக்கு. வேங்கை மரப் பட்டையில் உள்ள ‘டிரோசிலிபின்’ (pterosylebene) வேதிப்பொருள் சர்க்கரை நோயை குணப்படுத்தக் கூடியதுனு இந்திய மருத்துவ ஆராய்ச்சிக் கழகம் உறுதிபடுத்தியிருக்கு” என்று வேங்கையின் பெருமை பேசியவர், தொடர்ந்தார்.

30 அடி இடைவெளி அவசியம்!

”இது களியும், மணலும் கலந்த 40 சென்ட் நிலம். 30 தென்னையும், வேலி ஓரத்துல 10 வேங்கை மரங்களும் இருக்கு. முப்பது வருஷத்துக்கு முன்ன… இது வாழைத் தோட்டமா இருந்தப்போ, வேலி ஓரத்துல

15 அடி இடைவெளியில 10 வேங்கை கன்னுங்கள நடவு செஞ்சோம். வாழைக்கு வாரம் ஒரு தடவை தண்ணீர் பாய்ச்சினதுனால, வேங்கையும் நல்லா செழிப்பா வளர ஆரம்பிச்சுது. வாழையை எடுத்த பிறகு, தென்னையை நடவு செஞ்சோம். ஒரு கட்டத்துக்குப் பிறகு, போதுமான சூரிய ஒளி கிடைக்காம, ஒரு மரம் விட்டு ஒரு மரம்தான் நல்லா பருமனா பெருத்துச்சு. சூரிய ஒளி தாராளமா கிடைச்ச மரங்கள் மட்டுமே தரமா வளர்ந்துச்சு. தலா 30 அடி இடைவெளி இருந்திருந்தா, சூரிய ஒளியும், மண்ணுல உள்ள சத்துக்களும் சரியான விகிதத்துல எல்லா வேங்கை மரங்களுக்குமே கிடைச்சு, எல்லா மரமும் நல்லா வளர்ந்திருக்கும்.

வேங்கைக்கு 5 அடி தூரத்துல இருந்த தென்னை மரங்கள் நல்லா காய்க்கல. 20 அடி தூரத்துல இருந்த மரங்கள் நல்லா காய்ச்சிருக்கு. சூரிய ஒளி கிடைச்ச 5 மரங்களும் 10 அடி சுற்றளவுக்கு 65 அடி உயரத்துல பிரமாண்டமா காட்சி அளிக்குது. சுமார் 25 அடி உயரம் வரைக்கும் பக்கக் கிளைகளே இல்லாம, உருட்டு மரமாகவே வளர்ந்திருக்கு. ஒரு மரத்துல இருந்து, கிட்டத்தட்ட 200 கன அடியில இருந்து 250 கன அடி வரைக்கும் கட்டைகள் கிடைக்கும்” என்று எதிர்பார்ப்போடு சொன்ன சண்முகசுந்தரம்,

”வேங்கை நடவு செய்த 2 ஆண்டுகள் வரை ஊடுபயிரா சவுக்கு அல்லது வாழை சாகுபடி செய்யலாம். 5 ஆண்டுகள் வரை கடலை, உளுந்து, எள், மக்காச்சோளம், காய்கறினு சாகுபடி செய்யலாம்” என்றும் அனுபவ ஆலோசனைகளைத் தந்தார்.

இடைவெளியில் இருக்கு ரகசியம்!

இதே ஊரைச் சேர்ந்த கருணாநிதி, 60 சென்ட் நிலத்தில் வேங்கை சாகுபடி செய்துள்ளார். ”10 அடி இடைவெளி கொடுத்து, 102 கன்னுகளை நடவு செஞ்சேன். இதுல 98 கன்னு நல்லா பொழைச்சு வந்துடுச்சு. இப்ப இந்த மரங்களுக்கு எட்டு வயசாகுது. ஒவ்வொரு மரமும் 10 அடி உயரத்துக்கு வளர்ந்திருக்கு. ஆனா, மரம் பெருக்கல. இடைவெளி தாராளமா இருந்திருந்தா, மரம் திரட்சியா வளர்ந்திருக்கும்” என்று சொன்னார்.

வறண்ட நிலத்தில் வளராது!

மரம் வளர்ப்பில் நீண்ட அனுபவம் உள்ள தஞ்சாவூர் மாவட்டம், அம்மாப்பேட்டையைச் சேர்ந்த பாலசுப்ரமணியன், வேங்கை பற்றி சில விஷயங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

”வேங்கையை தனித் தோப்பாக சாகுபடி செய்வதாக இருந்தால், தலா 30 அடி இடைவெளி அவசியம். ஒரு ஏக்கருக்கு 45 முதல் 50 மரங்கள் வரை வளர்க்கலாம். இதற்கு வடிகால் வசதியுடைய மேட்டுப்பாங்கான நிலம் தேவை. வண்டல் கலந்த களிமண், வண்டல் கலந்த செம்மண் நிலத்தில் வேங்கை செழிப்பாக வளரும். இரண்டு கன அடி குழி எடுத்து, அடியுரமாக ஒரு குழிக்கு 5 கிலோ மாட்டு எரு போட்டு நடவு செய்து, முறையாக தண்ணீர் பாய்ச்சினால், மரம் தரமாக வளரும். வேங்கை வறட்சியைத் தாங்கி வளரக்கூடியது என்ற கருத்து நிலவுகிறது. ஆனால், அது உண்மையல்ல… வறட்சிக் காலங்களிலும் பட்டுப் போகாமல் உயிரோடு இருக்கும். நன்கு திரட்சியான, நீண்ட உயரத்துக்கு பருமனாக பெருத்த, வைரம் பாய்ந்த மரங்களாக உருவாக, மண்ணில் நீர்ச்சத்து அவசியம் தேவை. நீர்வளம் இல்லாத நிலத்தில் வளர்ந்த வேங்கை மரங்கள் தரமானதாக இருக்காது. அதுபோன்ற மரங்கள் மிகவும் குறைவான விலைக்குதான் விற்பனையாகும். அதனால், இதனை மானாவாரி நிலங்களில் பயிரிடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.

ஒரு கன அடி 1,500 ரூபாய்!

நடவு செய்த முதல் 6 மாதங்கள் வரை, வாரம் இரு முறை தண்ணீர் கொடுக்க வேண்டும். அடுத்த 6 மாதங்களுக்கு வாரம் ஒரு முறையும் அதன் பிறகு மாதத்துக்கு இரு முறையும் தண்ணீர் கொடுக்க வேண்டும். பெரிய மரங்களாக வளர்ந்த பிறகும் கூட, மாதம் இருமுறை தண்ணீர் கொடுக்க வேண்டும். நடவு செய்த 2-ம் ஆண்டிலிருந்து அடுத்த ஐந்தாண்டுகளுக்கு பக்கக் கிளைகளை கவாத்து செய்ய வேண்டும். இதில் கிடைக்கும் கிளைகளை வாழை சாகுபடியில் முட்டுக் கால்களாகப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

10 ஆண்டுகளில் 15 அடி உயரம், 3 அடி சுற்றளவு என்று இந்த மரங்கள் வளர்ந்திருக்கும். அதன் பிறகு வளர்ச்சி வேகம் அதிகரிக்கும். 25 முதல் 30 ஆண்டுகளில் மரத்தில் வைரம் பாய்ந்திருக்கும். இதுபோன்ற தரமான மரங்களில் இருந்து, 200 கன அடி கட்டை கிடைக்கும். ஒரு கன அடி குறைந்தபட்சம் 1,500 ரூபாய்க்கு விலை போகும். தரமான மரங்களில் இருந்து கிடைக்கும் கிளைகளையும் மரச்சாமான்கள் தயாரிக்க பயன்படுத்துகிறார்கள். ஆனால், இந்தக் கிளைகளுக்காக, வியாபாரிகள் பணம் தருவதில்லை. வெட்டுக் கூலி, போக்குவரத்துச் செலவுகளுக்கு ஈடாக இவற்றை எடுத்துக் கொள்வார்கள்” என்ற பாலசுப்ரமணியன், நிறைவாக,

30 ஆண்டுகளில் 200 கன அடி!

”விலை விஷயத்தில் பெரும்பாலும் விவசாயிகள் ஏமாந்து விடுகிறார்கள். 200 கன அடி உள்ள ஒரு மரத்துக்கு 60 ஆயிரம் ரூபாய் முதல் 80 ஆயிரம் ரூபாய் மட்டுமே வியாபாரிகள் தருகிறார்கள். விவசாயிகளும் இதனைப் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்வதில்லை. வந்த வரைக்கும் லாபம் என நினைக்கிறார்கள். ஆனால், ஒரு கன அடி 1,500 ரூபாய் என்னும் போது 200 கன அடிக்கு மூன்று லட்ச ரூபாய் வருகிறது. குறைந்தபட்சம் 2 லட்சம் ரூபாயாவது கிடைக்கும். உத்தேசமாக ஒரு ஏக்கர் நிலத்தில் 45 மரங்கள் சாகுபடி செய்து, அவற்றை தரமாக வளர்த்தால், 30 ஆண்டுகளில் 90 லட்சம் ரூபாய்க்குக் குறையாமல் கிடைக்கும்.

45 மரங்களை நட்டு, 30 ஆண்டுகள் பராமரிக்க, அதிகபட்சமாக நாலரை லட்சம் ரூபாய் வரை செலவானாலும், மீதி பணம் முழுக்க லாபம்தான். எனவே, வளர்ந்த மரங்களை நன்கு விசாரித்து, அதன் பிறகே விவசாயிகள் விற்பனை செய்ய வேண்டும்” என்று வலியுறுத்தி முடித்தார்.

தொடர்புக்கு,
சண்முகசுந்தரம், செல்போன்: 98849-04439
பாலசுப்ரமணியன்: 94864-08384

-vikatan

 

விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும்… வாழ்க்கை முறை, பணிச்சூழல் ஆகிய காரணங்களால், விவசாயத்தைத் தொடர முடியாத பலரும், நிலங்களைப் பராமரிக்க முடியாமல், விற்று விடுவது வழக்கம். அப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையிலும்கூட நிலத்தை விற்க மனமில்லாமல், அதில் மரங்களை வளர்த்து, விவசாயத்தைத் தொடர்பவர்கள் பலருண்டு. அவர்களில் ஒருவர்… சென்னை, மாங்காடு, விநாயகமூர்த்தி.

குன்றத்தூர் நால்ரோட்டிலிருந்து செம்பரம்பாக்கம் ஏரிக்குச் செல்லும் குறுகிய சாலையில் இரண்டு நிமிடம் பயணித்தால், சிமெண்ட் காம்பவுண்டுக்குள் கம்பீரமாகக் காட்சி தருகிறது விநாயகமூர்த்தியின் மரச் சோலை. உள்ளே, உயர வளர்ந்துள்ள மலைவேம்பு, குமிழ், மகோகனி மரங்களுக்கு இடையில் மாடுகள் மேய்ந்து கொண்டிருந்தன.

”எங்க பரம்பரைச் சொத்தை பாகம் பிரிச்சதுல, ஆறரை ஏக்கர் கிடைச்சது. அதுல நெல்லு மட்டும்தான் போடுவேன். பக்கத்துல செம்பரம்பாக்கம் ஏரி இருக்கறதால பாசனத்துக்குப் பஞ்சமில்ல. ஒரு கட்டத்துல விவசாயம் செய்யறதுக்கு ஆளுங்க கிடைக்காம, நிலத்த சும்மா போட வேண்டி வந்துச்சு. அப்ப, இந்தப் பகுதியில நிலம் நல்ல விலைக்குப் போயிட்டு இருந்ததால… நிறைய பேரு வித்துட்டாங்க. எனக்கு மனசு வரல. ‘நாம இருக்கிறவரை நிலத்தைக் காப்பாத்தி வைக்கணும். அதுக்கு என்ன பண்றது?’னு யோசிச்சுட்டு இருந்த சமயத்தில, என்னோட மச்சான் மூலம் மரம் வளர்க்குற யோசனை கிடைச்சுது.

 

கைகொடுத்த மரம் வளர்ப்பு!

நான் ‘பசுமை விகடன்’ தொடர்ந்து படிப்பேன். அதனால, மலைவேம்பு, குமிழ், மகோகனி மரங்களைப் பத்தி தெரிஞ்சு வெச்சுருந்தேன். இருந்தாலும், மர சாகுபடி செஞ்சிருக்கற சில விவசாயிங்களோட தோட்டத்தையும் போய் பாத்துட்டுதான் மர வளப்புல இறங்கினேன். 2010-ம் வருஷம் அக்டோபர் மாசம், 4 ஏக்கர் நிலத்துல… 15 அடிக்கு 15 அடி இடைவெளியில, மூணடி ஆழத்துக்கு ‘ஜே.சி.பி.’ வெச்சு குழி எடுத்தேன். வாய்க்கால் எடுத்து, 1,500 மலைவேம்பு, 500 குமிழ், 200 மகோகனி கன்னுகளை நடவு செஞ்சுருக்கேன். பொதுவா 15 அடிக்கு 15 அடி இடைவெளியில நடவு செய்யுறப்ப, ஏக்கருக்கு 225 மரம்தான் நடவு செய்ய முடியும். அதன்படி பார்த்தா நாலு ஏக்கர்லயும் 900 மரங்கள் நடலாம். ஆனா, இடைவெளி கிடைச்ச இடத்துலயெல்லாம்கூட மரங்களையும் நடவு செஞ்சுருக்கேன். அதாவது, 15 அடி இடைவெளிக்கு, இடையில் மலைவேம்பு, குமிழ், மகோகனி மரங்களை  நடவு செய்திருக்கேன். ஆக, மொத்தம் 2,200 மரங்களை இந்த முறையைப் பயன்படுத்தி நடவு செய்தேன்.

மரமெல்லாம் நல்லா வேர் பிடிக்கிற வரைக்கும் தண்ணி பாய்ச்சினேன். 100 கிலோ மாட்டுச் சாணம், 50 லிட்டர் கோமியம், 5 கிலோ வெல்லம் மூணையும் கலந்து ரெண்டு நாள் ஊற வெச்சு, பாசன தண்ணியில அடிக்கடி கலந்து விட்டுடுவேன். செடி நல்லா வேர் பிடிச்ச பிறகு, 20 நாளைக்கு ஒரு தண்ணி கொடுக்கிறேன். மரங்கள் 20 அடி உயரம் வரை வளர்ற வரைக்கும் அப்பப்போ கவாத்து பண்ணிட்டு இருந்தேன். இப்ப பண்றதில்லை” என்று சற்றே இடைவெளி கொடுத்த விநாயகமூர்த்தி, தொடர்ந்தார்.

களை எடுக்கும் கால்நடைகள்!

”என் தோட்டத்தை சுத்தியும் ஆறடிக்கு சுவர் இருக்கு. மரங்களுக்கு இடையில புல் நிறைய வளர்ந்ததால, ஏழு மாடுகளை வாங்கி விட்டேன். அதுல ஒண்ணு மட்டும் இப்போ கறவையில இருக்கு. மத்ததெல்லாம் சினையா இருக்குது. மேய்ச்சல்னு பார்த்தா… தோட்டத்துல இருக்கிற புல் மட்டும்தான். ‘மரங்களுக்கு இடையில, தீவனப்பயிர்கள வளர்க்கலாம்’னு பசுமை விகடன்ல ஒரு கட்டுரை படிச்சேன். உடனே 50 சென்ட்ல கோ-4. ரகத்தையும், 25 சென்ட்ல கோ.எஃப்.எஸ்.-29 ரக சோளத்தையும் விதைச்சேன். இப்போ வெளியில வைக்கோல் வாங்கறத நிறுத்திட்டேன்.

அதோட, 500 தேக்கு, 10 மூங்கில், 5 கிளரிசீடியா, 3 பேரீட்சை, 10 இமாம் பசந்த், 10 பங்கனப்பள்ளி, 10 மல்லிகா, 5 அல்போன்சா, 100 கற்பூரவல்லி வாழைனு ஊடுபயிரா, வேலியோரங்களிலும் நட்டுருக்கேன். கொஞ்ச இடத்துல வீட்டுத் தேவைக்காக, கத்திரிக்காய், சுரைக்காய், பூசணி, அகத்தி, இன்சுலின், சோத்துக் கத்தாழை, பிரண்டை, நித்ய கல்யாணி மாதிரியான செடிகளையும் வளர்த்துட்டு இருக்கேன்” என்ற விநாயகமூர்த்தி, நிறைவாக,

”மூணு வருஷத்துல ஒரு லட்ச ரூபாய் வரை செலவு செஞ்சுருக்கேன். இப்போ, மலைவேம்பு 30 சென்டி மீட்டர் சுற்றளவுக்கு வந்துடுச்சு. குமிழ், 20 சென்டி மீட்டர் சுற்றளவுக்கு வந்துடுச்சு. இன்னும் 12 வருஷம் கழிச்சுதான் மகோகனியோட வளர்ச்சி தெரியும். ரெண்டு வருஷம் கழிச்சு, மலைவேம்பை அறுவடை செய்யலாம். குறைஞ்சபட்சம் ஒரு மலைவேம்பு மரம் சராசரியா அரை டன் எடைக்கு வந்திருக்கும். மொத்தமிருக்கற 1,500 மலைவேம்புல பாதிக்கு பாதி. அதாவது, 800 மரங்கள் மட்டுமே தேறும்னு வெச்சுக்கிட்டாலும்… 400 டன் கிடைக்கும். இன்னிக்கு மார்க்கெட்ல ஒரு டன் மலைவேம்பு 6 ஆயிரத்து 500 ரூபாய்க்கு போயிட்டு இருக்கு. ரெண்டு வருஷம் கழிச்சு இதைவிட இன்னும் அதிகமாகுமே தவிர, குறைய வாய்ப்பில்லை. ரொம்ப மோசமா… ஒரு டன் 3 ஆயிரம் ரூபாய்க்கு விலை போனாகூட, 12 லட்ச ரூபாய் கிடைக்கும்.

இன்னும் 4 வருஷத்துல குமிழ் அறுவடைக்கு வரும். 500 மரங்கள், குறைந்தபட்சம் 250 டன் எடைக்கு வரும். டன் 5 ஆயிரம் ரூபாய்னு கணக்குப் போட்டா… 12 லட்சத்து 50 ஆயிரம் ரூபாய் கிடைக்கும். இதைத் தவிர மத்த மரங்கள் எல்லாம் இருக்கு. இருந்தாலும், இந்த ரெண்டு மரங்கள் மூலமாவே… இன்னும் 2 வருஷம் பண்ற செலவுகள் போக, 20 லட்ச ரூபாய்க்கு மேல லாபம் கிடைக்கும்னு எதிர்பாக்குறேன்” என்று விடைகொடுத்தார், இன்முகத்தோடு!


”நெருக்கி நட்டால் லாபம்!”

காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் மரம் வளர்ப்பு சங்கத் தலைவர் ‘எழில்சோலை’ பா.ச. மாசிலாமணியிடம், நான்கு ஏக்கரில் இவ்வளவு மரங்களை சாகுபடி செய்ய முடியுமா? என்று கேட்டோம்.

”மரப் பயிர்களை நெருக்கி நடவு செய்வதுதான் நல்லது. அதைத்தான் இந்த விவசாயியும் செய்திருக்கிறார். அதிக இடைவெளிவிட்டு நடவு செய்தால், கிளைகள் பரப்பி, மரங்கள் நேராக வளராது. இதனால், அந்த மரங்களை மர வேலைக்குப் பயன்படுத்துவது சிரமம். நெருக்கமாக நடவு செய்யும்போது, சூரிய ஒளியைத் தேடி, மரங்கள் மேல் நோக்கி வளரும். இப்படி வளரும் மரங்கள் சந்தையிலும் நல்ல விலைக்கு விற்பனையாகும். தற்சமயம் நெருக்கி நடவு செய்வதில், விவசாயிகள் ஆர்வம் காட்டி வருகிறார்கள். ஒரு ஏக்கரில், 15 அடிக்கு 12 அடி இடைவெளியில், ஏக்கருக்கு 250 மரக்கன்றுகளும்; 15 அடிக்கு 15 இடைவெளியில் 200 கன்றுகளும் நடவு செய்யலாம். ஆக, ஏக்கருக்கு 450 மரக்கன்றுகளை நடவு செய்ய முடியும். இது தவிர வரப்பைச் சுற்றிலும் கூட, செடிகளை நடவு செய்யலாம். இதன்படி பார்த்தால், ஏக்கருக்கு 500 மரக்கன்றுகள் வரை தாராளமாக சாகுபடி செய்யமுடியும். இதற்கு மேலும் காடு போல மரங்களை வளர்ப்பதும் சாத்தியம்தான்’’ என்றார்.

தொடர்புக்கு, செல்போன்: 94436-38545.

Leave a Reply